Το μάθημα εκκινεί αφενός από την ιδιαίτερη σημασία των αερομεταφορών στον σημερινό κόσμο και αφετέρου, από την γοητεία της πτήσης και του ταξιδιού, για να αναπτυχθεί σε μία συστηματική εξέταση όλων των διεπιστημονικού χαρακτήρα βασικών συνιστωσών, πού συγκροτούν το περιβάλλον σχεδιασμού του σύγχρονου αεροδρομίου. Εχει σεµιναριακό χαρακτήρα και θίγει τα κύρια ζητήµατα που αφορούν στον προγραµµατισµό, στην οργάνωση, στην αρχιτεκτονική σύνθεση και στην ποιητική των αεροσταθµών. Εξετάζονται ζητήματα τεχνολογίας και οικονομίας των αερομεταφορών, εξέλιξης των αεροσκαφών, διαμόρφωσης του γενικού σχεδίου τού αερολιμένα (master plan)και τυπολογίας και αρχιτεκτονικής των τερματικών σταθμών επιβατών. Tο κτίριο του αεροσταθµού ως αρχιτεκτόνηµα, ανταποκρινόμενο σε μια ποικιλία σύνθετων προγραµµατικών και λειτουργικών απαιτήσεων, καλείται ταυτόχρονα να εκφράσει το συµβολικό νόηµα του ταξιδιού, της πτήσης, αλλά και να δράσει ως πολιτιστικό τοπόσηµο. Η εργογραφία πολλών γνωστών ξένων αρχιτεκτόνων περιλαµβάνει μεγάλο αριθµό από ενδιαφέροντα κτίρια αεροσταθµών, σ’ολόκληρο τον κόσµο. Η θεώρηση εγγράφεται στο γενικότερο πολιτιστικό και κοινωνικό πλαίσιο και θίγονται ειδικότερα οι σχέσεις και οι επιδράσεις τού αεροδρομίου στο τοπίο, στο περιβάλλον και στην πολεοδομική ανάπτυξη. Οι σπουδαστές εκπονούν μια σύντοµη εργασία διερεύνησης και κριτικού σχολιασµού.