Η λειτουργικότητα έχει αποτελέσει συχνά ακρογωνιαίο λίθο του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, ταυτόχρονα όμως έχει κατηγορηθεί για καταδυνάστευση του τρόπου ζωής των ανθρώπων. Το μάθημα αναλύει τις έννοιες της σχεδιασμένης λειτουργίας και της πραγματικής χρήσης στην αρχιτεκτονική. Οι φοιτητές καλούνται να πραγματοποιήσουν μια σειρά από (εθνομεθοδολογικές) ασκήσεις λεπτομερειακής παρατήρησης και καταγραφής της λειτουργικότητας και χρήσης ενός υπάρχοντος αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος, και στη συνέχεια να προτείνουν πιθανές αλλαγές στο σχεδιασμό του.