Το μάθημα επιχειρεί την ανάδειξη «θεμάτων» στη θεωρία και τις πρακτικές σχεδιασμού και ανάπτυξης του αστικού χώρου που αναδεικνύονται στη σύγχρονη συγκυρία. Ο όρος αστικός σχεδιασμός εισάγεται στο διεθνές και ελληνικό λεξιλόγιο από τα τέλη της 10ετίας του 1980 και καθιερώνεται γρήγορα παράλληλα με τις ταχύτατες μεταλλαγές στην παραγωγή, την οικονομία, την πολιτική, τον πολιτισμό, που χαρακτηρίζουν την περίοδο αυτή με προνομιακό πεδίο και καταλύτη τις μεγάλες μεταλλαγές στις πόλεις. Σε παγκόσμια κλίμακα, οι παρεμβάσεις που υπονοούνται με τον όρο αστικός σχεδιασμός αντιστοιχούν σ’ ένα μεγάλο φάσμα «καινοτομιών» στην οργάνωση και την αρχιτεκτονική του αστικού χώρου που ποικίλουν από μεγάλες κερδοσκοπικές επενδύσεις μέχρι απλά έργα που βελτιώνουν την καθημερινότητα των γειτονιών. Τα περιεχόμενα δε του αστικού σχεδιασμού προσδιορίζονται σε κάθε χώρα και πόλη με τρόπους διαφοροποιημένους και ιδιαίτερους, που συναρτώνται με το ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, την ιστορία, αλλά και τη συγκυρία. Το μάθημα άρα δεν ευνοεί τους «κλειστούς ορισμούς», αλλά έχει ανιχνευτικό χαρακτήρα και επιδιώκει οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, αρθρώνοντας και την προηγούμενη εμπειρία τους και γνώση, να συγκροτήσουν έναν οδηγό για περαιτέρω μελέτη και προβληματισμό, μια agenda θεμάτων που κρίνουν ότι πρέπει να είναι παρόντα στην ανάγνωση – αναγνώριση της πόλης και της συγκυρίας, όπως συρρίκνωση, ανθεκτικότητα, κοινωνική καινοτομία και συμμετοχή των πολιτών, στην αξιολόγηση πολιτικών και παρεμβάσεων, όπως αναπλάσεις, και στη στάθμιση των πιθανών επιπτώσεών τους.