Οι πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικές ανακατατάξεις των πρόσφατων δύο δεκαετιών σε διεθνές επίπεδο έχουν σηματοδοτήσει δραματικές αλλαγές στην οργάνωση του αστικού χώρου και στις σχετικές αντιλήψεις – πρακτικές ανάπτυξης και σχεδιασμού του. Σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης και δικτυακής οργάνωσης, κλιματικής αλλαγής και πολύπλευρης κρίσης, βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής για τον ρόλο των πόλεων στη χωρική ανάπτυξη. Οι πόλεις αλλάζουν, αποκτούν πολυσύνθετες δομές και λειτουργούν όλο και περισσότερο ως κόμβοι ευρύτερων αστικών δικτύων ανεξάρτητα συνόρων και διοικητικών ορίων, γεγονός που επιβάλλει άμεση αλλαγή στην προσέγγιση της αστικής δυναμικής του οικιστικού δικτύου και επαναπροσδιορισμό μεθόδων – κριτηρίων για την αξιολόγησή της, με τρόπο ώστε να επιτρέπονται ποσοτικές και ποιοτικές εκτιμήσεις της υπερτοπικής εμβέλειας του αστικού χώρου και να αναδεικνύεται η βαρύτητα των πόλεων μεσαίου και μικρού μεγέθους. Σε αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα έχει ειδικό ενδιαφέρον, αφού η εκτίμηση της αστικής δυναμικής εξακολουθεί να στηρίζεται σε ξεπερασμένες μεθόδους και ανεπίκαιρα κριτήρια στο πλαίσιο χάραξης της αναπτυξιακής πολιτικής, επιδρώντας ποικιλοτρόπως στην εδαφική συνοχή και στην ανταγωνιστικότητα της χώρας στον διεθνή χάρτη. Στόχος του βιβλίου είναι η συμβολή στη συζήτηση σε μια δύσκολη εποχή για την Ελλάδα, όπου σε εξέλιξη βρίσκονται ενέργειες εκσυγχρονισμού του εθνικού συστήματος σχεδιασμού και διοίκησης. Σε αυτή την κατεύθυνση και στο ευρύτερο πλαίσιο των σύγχρονων θεωρητικών και μεθοδολογικών προσεγγίσεων αστικής ανάπτυξης, θέτοντας ως προτεραιότητα την ισχυροποίηση του ελληνικού οικιστικού δικτύου στη βάση μιας «πολυκεντρικής οπτικής», διατυπώνεται μια νέα πρόταση τυπολογικής ταξινόμησης πόλεων και οικισμών με χωρικά κριτήρια περιφερειακής βαρύτητας, που αξιολογείται μέσα από την πιλοτική εφαρμογή της σε εθνικό επίπεδο (πόλεις – έδρες νομών/νυν περιφερειακών ενοτήτων) και στην νησιωτική επικράτεια (μικρά ακριτικά νησιά Αιγαίου). Η δομή και το περιεχόμενο του βιβλίου βασίζονται στο τρίπτυχο «θεωρία – μεθοδολογία – έρευνα» με στόχο την αξιοποίησή του στον ακαδημαϊκό και ευρύτερο επιστημονικό χώρο (διδακτική – μεθοδολογία σχεδιασμού – εφαρμογή) και στη διοίκηση (χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής).

Σύνδεσμος: https://repository.kallipos.gr/handle/11419/14990